ﻛﺎﺵ زاییده آن اﺷﻚ تو را من میبودم
کاش که ﺩﺭ چشمان تو من می روییدم
کاش که هر صبح بر در دل تو میکوبیدم
کاش هر شب را در معبده تو می ﺭقصیدم
کاش که این بار با تو همراه میکردم
کاش سر سودا را با تو همراز میکردم
کاش مستی شب را با تو سحر میکردم
کاش این عمر دوروزه با تو سفر میکردم
کاش شوری اشک را با تو شیرین میکردم
کاش با آن نگاهت دل خود رنگین میکردم
کاش آن کاسه مجنون را به تو می بخشیدم
کاش در پاسخ اندوه ، من با تو می خندیدم
کاش اُمید می ماندم و لبخند نمی خشکیدم
کاش بوسه ها بر لبت می زدم ، نمی ترسیدم
سید علیرضا منظورالاجداد
۸ فروردین ۱۳۸۰
No comments:
Post a Comment